محسن:استاد رضایی خدا چرا فرشته هارو خلق کرد که اونا هم به خلقت آدم اعتراض کنن؟
اولا که فرشته ها حق داشتند بعضی ها به جای اینکه به نبوغ علمی و معنوی شون بپردازند وخدمت به خلق کنند در حق هم نوع خودشون جنایت ها و ظلم های می کنند،که جای تاسف داره و فرشته ها با توجه به نوع خلقت انسان و نظر به ماقبلش این مطلب رو می دونستند .آفرینش همه موجودات از جمله فرشتگان دارای هدفه.وخدا می خواد که هر موجودی تو نظام احسن از کمالات وجودی بهرمند باشه،تعدادی از موجودات مثل جن و انس،به هدفشون در سایه تلاش و تدریجی می رسن،اما فرشتگان، تمام کمال وجودی شون رو بالفعل دارند.فرشتگان از نوع مجرداتند(فوق زمان و مكان، عاری از تغییر و تحول و...).
از آیه اوّل سوره فاطر به دست می یاد كه خدا، فرشتگان رو واسطه میان خودش و عالم مشهود قرار داده.پس فرشتگان کارشون فقط عبادت نیست بلکه كارگزاران الهی و مأمور اجرای امور عالم تكوینی هستن و وظایف سنگینی بر عهده دارن، به بعضی شون اشاره می كنیم:
أ) حامل و رساننده وحی به پیامبران .(نمل آیه 102؛ بقره آیه 97؛ عبس آیه 16)
ب) نزول امر الهی به دست فرشتگانه، یعنی تو تدبیر که جهان كه به امر الهی انجام می شه، فرشتگان عامل اجرایی اند واونا رو پیاده می كنند.(سجده آیه 5 و معارج آیه 4)
ج) دستهای از فرشتگان حاملان عرش خدا و یا دستهای دیگر شفاعت كنندگان مؤمنانند.(مؤمن آیه 7 و نجم آیه 26)
د) لعن بر كفّاربه معنای محروم کردن كفّار از نعمت های ابدی.(بقره آیه 161 و آل عمران آیه 87)
ه') بشارت دادن به مؤمنان هم از كارهای فرشتگانه. طبق قرائن این بشارت به هنگام احتضار داده می شه.(فصّلت آیه 30)
و) نوشتن كردار بندگان خدا از كارهای دیگر فرشتگانه.(انفطار آیه 11؛ یونس آیه 21؛ زخرف آیه 80 و ق آیه 18)
ز) امداد مؤمنان از دیگر كارهای اوناست.(آل عمران، آیه 124 و تحریم آیه 4)
حالا حساب کن خدا به همه کار گزاراش گفته به آدم سجده کنن و در خدمتش باشن ودر مقابل اعتراض شون نبوغ علمی و معنوی انسان رو به رخشون کشیده(بقره آیه 33)همه کارگزاران الهی برای ابدیت درخشان ماانسان ها آمادهستن ،خدا که ارزش مارو به اونا ثابت کرده فقط ماهم باید خودمون رو اثبات کنیم.
بچه دعا کنید .....دعا
بتونیم نبوغ علمی و معنوی خودمون رو ثابت کنیم اگه بشه،
بی نهایت خوشبختی تا ابدیت انتظار مارو می کشه.
طبقه بندی: مباحث خلقت،
برچسب ها: نبوغ، علمی، معنوی، بی نهایت، خوشبخت، ابدیت، انتظار،
داغ کن:
نوشته شده در دوشنبه 17 بهمن 1390 توسط محمد علی رضایی
اتفاقا می گم که برای رشد و تعالی خودته که اجباراخلق شدی،چون خردمندان جهان هم به این نتیجه رسیدن،همون طور که درماده 26 اعلامیه حقوق بشرآمده:
"آموزش وپرورش لااقل تا حدودی که مربوط به تعلیمات ابتدای و اساسی می باشد باید اجباری و مجانی باشد"خوب با توجه به این ماده حقوق بشر همه اجبارا باید به مدرسه برن،یعنی اگه بچه های کشوری نخوان درس بخونن ،والدین وسران اون کشور هم بچه هاشون رو مجبور به درس خوندن نکنن همشون به جرم نقض حقوق بشر مورد اعمال مجازات های بین الملی قرار می گیرن،پس همه اجبارا باید تحصیل کنند وقتی که از خردمندان جهانی سوال شد که این ماده مخالف آزادی و اختیار انسانه جواب دادندکه :
"هر انسانی که به دنیا می آید یک نابغه است فقط باید اجبارا در محیط رشد و تعالی قرار گیرد تا جهت نبوغ خود را بشناسد"واتفاقا دربند دوم ماده 26تاکید شده که"آموزش وپرورش باید طوری هدایت شودکه شخصیت انسانی هر کس را به حد اکمل رشد آن برساند"(نشریه دانشکده حقوق وعلوم سیاسی شماره25،ص123)خوب حالا فکر می کنی عقلای جهان با کسی لج بودن یا با همه مردم دنیا پدر کشتگی داشتند نه می خواستند خیرشون به همه برسه ومردم به رشد کمال وسعادت برسن وهمه جامعه جهانی رشد کنه خوب حالا یکی هم این وسط با سعادت خودش لج بازی می کنه چاره ای نیست باید اجبارا تومسیرسعادت قرار بگیره تا به نبوغ خودش پی ببره.
خدا فیاض مطلقه و با آفرینش انسان خواسته او را از فیض و بخشش و نعمتهای فراوانش بهرهمند کنه. اگر خلقت صورت نمی گرفت، این سؤال جا داشت كه خداوند با این كه فیاض علی الاطلاقه و هیچ گونه بخل در ساحت اقدسش راه نداره، چرا انسان رو نیافرید تا او نو از نعمت هایش بهرهمند کنه. معلومه كه قبل از خلقت انسان، موجودی به نام انسان وجود نداره که از او سؤال بشه: میخواهی آفریده بشی؟
تازه این سؤال بی مورده؛ اگه این پرسش عملی می شد، فوراً انسان جواب میداد:
نیكی و پرسش؟چون اگه این سؤال از انسان می شد، طبعاً اولین سؤالش این بود كه: چرا مرا می آفرینی و هدفت از خلقت من چیه؟ جواب می شنید: بخاطراینكه تو قادری به اختیار خودت به كمالات بسیار عالی و لذتهای دلچسب برسی و از نعمتهای ابدی بهرهمند بشی.
خوب اگه غرض از آفرینش، تکامل منه،خدا هم که با کسی لج بازی نداره معلومه كه میخواهم به كمالات برسم. مثل این كه به ما بگن همه شما توان رفتن به فلان محل مخصوص را دارید و هر كس به اون جا بره و برگرده، زندگیش از همه جهات و در همه زمینه ها تأمین می شه،و رفتن به اون جا منع شرعی و قانونی نداره.كسی پیدا میشه كه از رفتن به اون محل سرباز بزنه؟ البته این مطلب به عنوان تمثیل و تقریب به ذهنه و گر نه بهشت و نعمتهای اون و رضوان الهی كه انسان برای رسیدن به اونا آفریده شده است، قابل ملاحظه با نعمتهای دنیا نیست.
قرآن میفرماید:
"هیچ كس نمی داند چه پاداشهایی كه مایه روشنی چشم ها است، برای آنها نهفته شده است؟ این جزای اعمالی است كه انجام می دادند". (سجده آیه 17)
در حدیث مشهوری از پیغمبر اكرم(ص) میخوانیم: "خدامی فرماید:
برای بندگان صالحم پاداشهایی فراهم كرده ام كه هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به فكر كسی نگذشته است". (ناصر مكارم شیرازی، پیام قرآن، ج 6، ص 302)
به نظر شما اجباری که برای رسیدن به نبوغ و تعالی بشره عیبی داره؟!
برچسب ها: انسان، دنیا، نابغه، محیط، رشد، تعالی، نبوغ، اجبارا،
داغ کن:
نوشته شده در پنجشنبه 6 بهمن 1390 توسط محمد علی رضایی
