محمود:استاد رضایی خلقت نظام احسن و اشرف مخلوقات درست اماچرا قبل از این كه من متولد بشم،خدا  ازمن اجازه نگرفت چرا من رو اجبارا خلق کرد فقط نفرمائید که برای رشد وتعالی بوده؟!

اتفاقا می گم که برای رشد و تعالی خودته که اجباراخلق شدی،چون خردمندان جهان هم به این نتیجه رسیدن،همون طور که درماده 26 اعلامیه حقوق بشرآمده:
  "آموزش وپرورش لااقل تا حدودی که مربوط به تعلیمات ابتدای و اساسی می باشد باید اجباری و مجانی باشد"خوب با توجه به این ماده حقوق بشر همه اجبارا باید به مدرسه برن،یعنی اگه بچه های کشوری نخوان درس بخونن ،والدین وسران اون کشور هم بچه هاشون رو مجبور به درس خوندن نکنن همشون به جرم نقض حقوق بشر مورد اعمال مجازات های بین الملی قرار می گیرن،پس همه اجبارا باید تحصیل کنند وقتی که از خردمندان جهانی سوال شد که این ماده مخالف آزادی و اختیار انسانه جواب دادندکه :
  "هر انسانی که به دنیا می آید یک نابغه است فقط باید اجبارا در محیط رشد و تعالی قرار گیرد تا جهت نبوغ خود را بشناسد"واتفاقا دربند دوم ماده 26تاکید شده که"آموزش وپرورش باید طوری هدایت شودکه شخصیت انسانی هر کس را به حد اکمل رشد آن برساند"(نشریه دانشکده حقوق وعلوم سیاسی شماره25،ص123)خوب حالا فکر می کنی عقلای جهان با کسی لج بودن یا با همه مردم دنیا پدر کشتگی داشتند نه می خواستند خیرشون به همه برسه ومردم به رشد کمال وسعادت برسن وهمه جامعه جهانی رشد کنه خوب حالا یکی هم این وسط با سعادت خودش لج بازی می کنه چاره ای نیست باید اجبارا تومسیرسعادت قرار بگیره تا به نبوغ خودش پی ببره.
  خدا فیاض مطلقه و با آفرینش انسان خواسته  او را از فیض و بخشش و نعمت‏های فراوانش بهره‏مند کنه. اگر خلقت صورت نمی‏ گرفت، این سؤال جا داشت كه خداوند با این كه فیاض علی الاطلاقه و هیچ گونه بخل در ساحت اقدسش راه نداره، چرا انسان رو نیافرید تا او نو از نعمت هایش بهره‏مند کنه. معلومه كه قبل از خلقت انسان، موجودی به نام انسان وجود نداره که از او سؤال بشه: می‏خواهی آفریده بشی؟
تازه این سؤال بی مورده؛ اگه این پرسش عملی می‏ شد، فوراً انسان جواب می‏داد:
  نیكی و پرسش؟چون اگه این سؤال از انسان می‏ شد، طبعاً اولین سؤالش این بود كه: چرا مرا می ‏آفرینی و هدفت از خلقت من چیه؟ جواب می‏ شنید: بخاطراینكه تو قادری به اختیار خودت به كمالات بسیار عالی و لذت‏های دلچسب برسی و از نعمت‏های ابدی بهره‏مند بشی.
خوب اگه غرض از آفرینش، تکامل منه،خدا هم که با کسی لج بازی نداره معلومه كه می‏خواهم  به كمالات برسم.  مثل این كه به ما بگن همه شما توان رفتن به فلان محل مخصوص را دارید و هر كس به اون جا بره و برگرده، زندگیش از همه جهات و در همه زمینه‏ ها تأمین می شه،و رفتن به اون جا منع شرعی و قانونی نداره.كسی پیدا میشه كه از رفتن به اون محل سرباز بزنه؟ البته این مطلب به عنوان تمثیل و تقریب به ذهنه و گر نه بهشت و نعمت‏های اون و رضوان الهی كه انسان برای رسیدن به اونا آفریده شده است، قابل ملاحظه با نعمت‏های دنیا نیست.
قرآن می‏فرماید:
"هیچ كس نمی‏ داند چه پاداش‏هایی كه مایه روشنی چشم‏ ها است، برای آن‏ها نهفته شده است؟ این جزای اعمالی است كه انجام می ‏دادند". (سجده آیه 17)
در حدیث مشهوری از پیغمبر اكرم(ص) می‏خوانیم: "خدامی فرماید:
 برای بندگان صالحم پاداش‏هایی فراهم كرده ‏ام كه هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به فكر كسی نگذشته است". (ناصر مكارم شیرازی، پیام قرآن، ج 6، ص 302)

به نظر شما اجباری که برای رسیدن به نبوغ و تعالی بشره عیبی داره؟!

برچسب ها: انسان، دنیا، نابغه، محیط، رشد، تعالی، نبوغ، اجبارا،
داغ کن:

نوشته شده در پنجشنبه 6 بهمن 1390 توسط محمد علی رضایی

نظرات ()

ح.رحمانی:آقای رضایی ثروتمند بودن یک  گروه و فقیر بودن گروه دیگر، با عدالت الهی منافات نداره؟

رحمانی عزیز اگه یه معلم بدون توجه به تلاش و استعداد شاگرداش به همه بیست بده عادلانه رفتار کرده،اینطوری چه انگیزه ای برای تلاش دانش آموزان باقی می مو نه، فقر و غنا ،مانند هر پدیده ‏ای تحت شرایط خاصی پدید می‏ آید مثلاً کسی با تلاش خودش به ثروت رسیده و دیگری تنبلی كرده و فقیر مونده،ویا(معاذالله)فردی از طریق ظلم و چپاول و تضییع حقوق دیگران و خیانت در بیت المال و اختلاس و ربا،ثروت اندوزی كرده و دیگری سالم مونده،
 "برای به وجود آمدن یك جامعه كامل، نیاز به استعدادها و ذوق‏ها و ساختمان‏های مختلف بدنی و فكری است، اما نه به این معنی كه بعضی از اعضای پیكر اجتماع در محرومیت به سر برند و یا خدمات آن‏ها كوچك شمرده شود و یا تحقیر گردند، همان طور كه سلول‏های بدن باتمام تفاوتی كه دارند، همگی از غذا و هوا و سایر نیازمندی‏ها به مقدار لازم بهره می‏گیرند".(تفسیر نمونه، ج 3، ص 366)
ممكن است گفته شود چرا خداوند نظام خلقت را طوری بنا نكرد كه بشر بدون این تفاوت‏ها، به زندگی اجتماعی خود ادامه دهد. در پاسخ، قرآن مجید به یكی از اسرار مهم تفاوت‏ها اشاره كرده و آن را آزمایش الهی می داند.
خداوند می‏فرماید: "او كسی است كه شما را جانشینان در زمین قرار داد و بعضی را بر بعض دیگر درجاتی داد، تا شما را به آن چه در اختیارتان قرار داده بیازماید".(انعام آیه 165)
امام علی(ع) می‏فرماید: "هر جامعه ‏ای كه از نعمت‏ها و زندگی دل پذیر محروم می‏ شوند، به خاطر گناهان و خطاهایی است كه در پیش می‏گیرند و خدا بر بنده ‏ای ظلم نمی‏ كند".(مستدرك الوسائل، ج 12، ص 37)
 ثروت داشتن برای ثروتمند مسئولیت آفرین است.امام صادق(ع) می‏فرماید: "خدا بر بنده‏ای نعمتی نداد، مگر این كه در آن نعمت، حجتی از خدا برعهده او است. از این رو هر كه را خداوند توانمندی مالی داده، حجت بر او، مال او است كه می‏ بایست هزینه‏ های فقیران را برعهده گیرد".(وافی، ج 1، ص 554) قرآن مجید می‏فرماید: "در اموال ثروت مندان حقی معلوم برای سائل و محروم است".(معارج آیه 5)
 از این رو قرآن مجید می‏فرماید: "ما معیشت آن‏ها را در حیات دنیا میان آنان تقسیم كردیم و بعضی را بر بعضی برتری دادیم، تا آن‏ها یكدیگر را به كار گیرند و به یكدیگر خدمت نمایند".(زخرف آیه 31)
امام صادق(ع) می‏فرماید: "كسی كه سرمایه‏ های كلان را برای خود انباشته سازد (ده هزار درهم آن زمان داشته باشد) شیعه واقعی نیست، مگر این كه از راست و چپ و هر جهت در بهره‏ مند ساختن دیگران كوتاهی نكند".(الحیاة، ج 5، ص 471) از این رو انباشت ثروت را نباید موهبت دانست، بلكه كوهی از مسئولیت است. امام صادق(ع) می‏فرماید: "به دارایی‏های مردم نباید غبطه خورد، چون با فزونی مال درصد خطاها نیز افزایش می‏ یابد".(الحیاة، ج 5، ص 33)

ندیدی بعضی از اغنیائی رو که همه جوره غافلند؟!

برچسب ها: حلال، دنیا، حساب، حرام، عقاب،
داغ کن:

نوشته شده در پنجشنبه 8 دی 1390 توسط محمد علی رضایی

نظرات ()