محسن:استاد رضایی خدا چرا فرشته هارو خلق کرد که اونا هم به خلقت آدم اعتراض کنن؟
اولا که فرشته ها حق داشتند بعضی ها به جای اینکه به نبوغ علمی و معنوی شون بپردازند وخدمت به خلق کنند در حق هم نوع خودشون جنایت ها و ظلم های می کنند،که جای تاسف داره و فرشته ها با توجه به نوع خلقت انسان و نظر به ماقبلش این مطلب رو می دونستند .آفرینش همه موجودات از جمله فرشتگان دارای هدفه.وخدا می خواد که هر موجودی تو نظام احسن از کمالات وجودی بهرمند باشه،تعدادی از موجودات مثل جن و انس،به هدفشون در سایه تلاش و تدریجی می رسن،اما فرشتگان، تمام کمال وجودی شون رو بالفعل دارند.فرشتگان از نوع مجرداتند(فوق زمان و مكان، عاری از تغییر و تحول و...).
از آیه اوّل سوره فاطر به دست می یاد كه خدا، فرشتگان رو واسطه میان خودش و عالم مشهود قرار داده.پس فرشتگان کارشون فقط عبادت نیست بلکه كارگزاران الهی و مأمور اجرای امور عالم تكوینی هستن و وظایف سنگینی بر عهده دارن، به بعضی شون اشاره می كنیم:
أ) حامل و رساننده وحی به پیامبران .(نمل آیه 102؛ بقره آیه 97؛ عبس آیه 16)
ب) نزول امر الهی به دست فرشتگانه، یعنی تو تدبیر که جهان كه به امر الهی انجام می شه، فرشتگان عامل اجرایی اند واونا رو پیاده می كنند.(سجده آیه 5 و معارج آیه 4)
ج) دستهای از فرشتگان حاملان عرش خدا و یا دستهای دیگر شفاعت كنندگان مؤمنانند.(مؤمن آیه 7 و نجم آیه 26)
د) لعن بر كفّاربه معنای محروم کردن كفّار از نعمت های ابدی.(بقره آیه 161 و آل عمران آیه 87)
ه') بشارت دادن به مؤمنان هم از كارهای فرشتگانه. طبق قرائن این بشارت به هنگام احتضار داده می شه.(فصّلت آیه 30)
و) نوشتن كردار بندگان خدا از كارهای دیگر فرشتگانه.(انفطار آیه 11؛ یونس آیه 21؛ زخرف آیه 80 و ق آیه 18)
ز) امداد مؤمنان از دیگر كارهای اوناست.(آل عمران، آیه 124 و تحریم آیه 4)
حالا حساب کن خدا به همه کار گزاراش گفته به آدم سجده کنن و در خدمتش باشن ودر مقابل اعتراض شون نبوغ علمی و معنوی انسان رو به رخشون کشیده(بقره آیه 33)همه کارگزاران الهی برای ابدیت درخشان ماانسان ها آمادهستن ،خدا که ارزش مارو به اونا ثابت کرده فقط ماهم باید خودمون رو اثبات کنیم.
بچه دعا کنید .....دعا
بتونیم نبوغ علمی و معنوی خودمون رو ثابت کنیم اگه بشه،
بی نهایت خوشبختی تا ابدیت انتظار مارو می کشه.
طبقه بندی: مباحث خلقت،
برچسب ها: نبوغ، علمی، معنوی، بی نهایت، خوشبخت، ابدیت، انتظار،
داغ کن:
نوشته شده در دوشنبه 17 بهمن 1390 توسط محمد علی رضایی
